Поставки што се менуваат на барање

Прекинувачи на сметката — учење, препознавање на сопствениот глас, потсетници, најава, диктирање.

Сè што е во Поставки (Settings) во апликацијата Chui може да се смени и во разговор, и токму таму луѓето обично го откриваат: тоа се прекинувачи што никој не ги бара допирајќи низ екранот.

get_account() е целата слика во еден краток одговор: на кого е сметката, на кој план е, колку средби остануваат овој месец, компанијата ако ја има, и како е поставен секој од прекинувачите подолу. Прочитај го пред да смениш кој било од нив, за прво гласно да кажеш што ќе се смени.

Смее ли Chui да учи од моите снимки

Политиката за приватност на Chui ветува дека ова може да се исклучи во секое време, а set_privacy() е тој прекинувач тука. Исклучено значи дека Chui нема да ги чита снимките на оваа сметка за да се подобрува. Ништо не се брише и ништо не се менува во средбите на самата сметка. Резимеата, пребарувањето и сè друго работат точно како порано.

Ова е согласност, па се менува само кога човекот ќе каже дека треба да се смени. Никогаш врз основа на расположение, општа забелешка за приватноста или прашање за неа.

Препознавање на сопствениот глас

Можеш да побараш од Chui да го препознава твојот сопствен глас. Ничиј друг, и никој не може да го побара тоа за некој друг. Кога е вклучено, Chui чува еден примерок од твојот глас, научен од средбите што ги снимаш и во кои си именуван (твоето име стои на еден од гласовите). Потоа го става твоето име на твојот глас во твоите средби и во средбите на твојата компанија на кои си поканет во календарот. Никогаш во средби на друга компанија. Исклучено е сè додека самиот не го вклучиш, бидејќи примерокот од гласот е биометриски податок и бара согласност од самиот човек.

Секој што не го вклучил останува „Говорник N“ (Speaker N): неговиот глас се споредува еднаш и се фрла, и ништо од него не се чува. Рачното именување на кого било секогаш функционира и не бара ништо од ова. На компјутер, „ти“ е и понатаму твојот сопствен микрофон, кој не бара примерок од гласот. Исклучувањето веднаш го брише примерокот; веќе дадените имиња остануваат. Примерок што не се користел една година исто така се брише.

set_voice_recognition() прима еден одговор, вклучено или исклучено, и само затоа што човекот така рекол, за сопствениот глас. Пред да го вклучиш, прочитај му ја реченицата од описот на алатката и добиј „да“ за неа: таа реченица се чува како текст на неговата согласност. Администратор на компанијата може да го исклучи за сите во компанијата, но никогаш да го вклучи; get_account() кажува кога е така.

Некој што не го користи Chui сепак може да биде препознаен на твоите средби, ако лично ти рекол дека се согласува. prepare_recognise_voice() ја зема средбата, гласот (speaker_N), неговото име и како рекол да — лице в лице на одреден ден, или на снимена средба во одреден момент, што е подобар доказ — и цитира што рекол тој глас, за да провериш дали е вистинскиот, заедно со реченицата на која се согласил. Потоа recognise_voice() го прави тоа: Chui го учи гласот од таа средба за неколку минути и го именува на секоја подоцнежна средба што ја снимаш, на која било твоја сметка, без покана од календар. Истиот пар со off го брише примерокот, а имињата што ги ставил на средбите се враќаат на «Говорник N».

Кој ги гледа моите нови средби — тоа не е поставка

Нема прекинувач за тоа. Во компанија, секоја средба што некој ќе ја сними започнува во неговиот сопствен работен простор „Лична“ (Private). Никој друг во компанијата не може да ја отвори, ни администраторите. До колегите стигнува само кога тој човек ќе ја додаде таа една средба во друг работен простор (add_meeting_to_workspace() или во апликацијата), додека се снима или потоа. Ништо и никој не ја менува таа почетна точка; Кој друг ја гледа средбата кажува кој го чита секој работен простор.

Колку долго Chui го чува аудиото

Стандардно, Chui го чува аудиото од средбата засекогаш. Поставки → Приватност → „Чувај го аудиото“ (Settings → Privacy → Keep the audio) наместо тоа поставува број денови, а prepare_keep_audio(), па keep_audio() го прават истото со пишување. Кога ќе поминат толку денови од средбата, се брише само аудиото: од складиштето на Chui и од секој уред што чува копија. Насловот, транскриптот, резимето, белешките, луѓето и пребарувањето остануваат; таму каде што беше плеерот, средбата кажува дека нејзината снимка е отстранета. Средба што сè уште се снима или прикачува никогаш не се допира.

Пократок рок може веднаш да го отстрани аудиото од постарите средби, и тоа не може да се врати. Затоа првиот повик кажува колку средби сега би го изгубиле аудиото, и ништо не се менува додека човекот не се согласи со тој број.

Во компанија, администратор може да го постави за сите (company: true). Членовите тогаш го гледаат рокот на компанијата и не можат да го сменат за себе; get_account() кажува кој рок важи и кој одлучил за него.

Колку гласно Chui најавува средба

set_reminder() поставува три работи, а треба да се испратат само оние што навистина се побарани: како (воопшто ништо, тивка картичка на заклучениот екран или аларм), колку рано (пет минути, една минута или во моментот кога почнува) и кои средби (само оние со други луѓе или секој запис во календарот).

Алармот ѕвони и во тивок режим и во Фокус (Focus), па никогаш не го избирај во нечие име по претпоставка. Мора да биде токму она што човекот го побарал.

А алармот бара дозвола од самиот телефон, која Chui може да ја побара само на телефонот. Изборот во разговор ја запишува намерата; телефон што не ја дал дозволата се враќа на тивка картичка и не кажува ништо за тоа.

Chui го прашува iOS во оној единствен момент кога редот Како (How) во Поставки → Потсетник за средба (Settings → Meeting reminder) се префрла на Аларм, и само од вредност што веќе не била Аларм. Затоа поставувањето аларм на барање никогаш не го отвора прашањето. Не го отвора ни отворањето на тој ред кога Аларм веќе стои таму. Префрли го на нешто друго и назад, и телефонот ќе праша.

Ова е една поставка за целата сметка. Стигнува до секој уред на кој човекот е најавен, не само до оној што го држи в рака.

Дали Chui гласно кажува дека снима

Chui никогаш не испраќа бот во повик, па никој друг во просторијата нема начин да знае дека трае снимање, освен ако Chui не го каже тоа. И го кажува: една кратка реченица преку звучникот, еднаш, кога почнува средбата, на јазикот на кој е апликацијата.

На лаптоп таа излегува од сопствениот звучник на тој компјутер. Луѓето од другата страна на видеоповикот ја слушаат само ако микрофонот ја фати, исто како што до нив стигнува и сè друго кажано во просторијата. На слушалки не стигнува до никого освен до тој што ги носи. Кажи го тоа, наместо да ветуваш дека другата страна е известена.

set_announcement() прима еден одговор, вклучено или исклучено. Вклучено е, освен ако човекот не го исклучил.

Исклучувањето не е обична промена на поставка и не треба да се третира така. На многу места снимањето разговор без да се известат другите учесници е спротивно на законот. Кажи го тоа пред да го исклучиш. Кажи и дека со исклучувањето човекот потврдува дека самиот ќе ги извести сите присутни, а потоа остави го да одговори. Никогаш не го исклучувај затоа што некој звучел изнервирано од него или прашал што е тоа.

Ова е една поставка за целата сметка, и токму тоа е поентата: тој што го исклучил на телефонот не треба да се изненади кога неговиот лаптоп ќе го најави повикот со клиент.

Диктирање на Mac

Кога диктирањето е достапно за сметката, држењето на fn (или копче на глувчето што човекот го избрал) на неговиот Mac диктира во апликацијата каде што е курсорот, а мала капсула на Chui стои на дното на екранот. set_dictation() прима еден одговор, вклучено или исклучено. Исклучувањето го отстранува хапчето и го остава fn на другите апликации, на пример на бирачот на емоџи. Вклучено е сè додека човекот не го исклучи. Тоа е една поставка за сметката, па секој Mac на кој е најавен ја следи, а get_account() ја покажува само каде што диктирањето воопшто е понудено.

Залепување како цитат (од build 229). На Mac, Command + Option + V во текстуално поле го залепува содржината од меѓумеморијата како цитат: секој ред почнува со знакот за цитат што се користи во одговорите по e-mail и во чет, а секој прекин на ред, вовлекување и ставка од листа остануваат какви што биле (од build 233). Стандардно е вклучено и се исклучува во поставките за диктирање; притиснати надвор од текстуално поле, копчињата и понатаму го прават она што го правеа порано. Од build 233 диктирањето и ова залепување работат и во апликации што сами го исцртуваат текстот, како некои уредувачи на код, каде што порано наместо залепување се појавуваше картичка.

Што прави Chui со диктатот пред да го залепи може да се прочита и смени на истиот начин. get_dictation_settings() кажува дали средувањето е вклучено, ги наведува сопствените зборови на човекот и ги наведува стиловите на диктирање, со означен стандардниот. add_dictation_word() додава име или термин напишан на негов начин, или замена: слушнато „slash go do“, напишано „/godo“. remove_dictation_word() вади еден збор и го именува, за да може да се врати. set_dictation_cleanup() го исклучува средувањето, па се залепува точно она што е слушнато, или повторно го вклучува. На Mac и на Windows зборовите влегуваат најмногу околу една секунда откако ќе ги пуштиш копчињата; ако средувањето трае подолго од тоа, влегуваат точно како што се слушнати (од build 249).

Стилот е цел сет упатства за средувањето. Четири се вградени и бесплатни; еден од нив е стандарден додека човекот не избере друг. list_dictation_styles() ги наведува сите, за вградените кажува што прават, а за сопствените ги покажува целите упатства. set_dictation_style() прави еден стандарден, а во одговорот е и претходниот, за да може да се врати; на Mac и на телефонот стил сè уште може да се избере за една диктација. add_dictation_style() додава сопствен стил — име и сè што му се кажува на средувањето — и е дел од Chui Pro: без него одговорот го кажува тоа, а претплата се зема во апликацијата или на chui.io. Менувањето или бришењето сопствен стил прво прашува: prepare_update_dictation_style() и prepare_delete_dictation_style() ги прочитуваат неговото име и упатства какви што се сега (Chui не чува друга копија), а update_dictation_style() и delete_dictation_style() дејствуваат дури по „да“. Вградените стилови не можат да се менуваат ниту бришат; ако се избрише стандардниот, стандарден повторно станува вградениот. Што и да каже стилот, средување што ја менува азбуката, преформулира или одговара на диктатот се одбива и се залепува она што е кажано. Сите овие се достапни само каде што е понудено диктирање.

Секој диктат се зачувува и во сметката (што е слушнато, што е напишано, јазикот, времињата и неговиот звук), па друг Mac ја гледа истата историја. list_dictations() ги чита почнувајќи од најновите, а get_dictation() чита еден во целост. Бришењето на еден е два чекори: prepare_delete_dictation() прочитува кога е кажан и како почнал, а delete_dictation() ги отстранува неговите зборови и звук од сметката. „Колку долго Chui го чува аудиото“ го отстранува звукот на диктатот по тоа време, исто како кај средбите, а неговите зборови ги чува. transcribe_dictation_again() го праќа зачуваниот звук на диктатот уште еднаш на транскрипција и ги чува новите зборови покрај она што е слушнато и напишано, што никогаш не се менува; тоа се прави еднаш по диктат, а повторното барање ги дава истите зборови.

get_dictation_settings() кажува и колку БЕСПЛАТНИ ЗБОРОВИ останале оваа недела за секој вид уред (iPhone, Android, Mac, Windows — секој има своја недела) и кога почнува новата, во понеделник; Pro нема ограничување. Од build 231 диктирањето се смета за платено секогаш кога која било сметка на која може да се префрли истото најавување има Pro — на пример, платена сметка на компанија — а зборовите и понатаму се бројат под сметката што е отворена. Ги наведува и секој најавен Mac и Windows компјутер, по име и кога последен пат бил виден: што почнува диктат (fn на Mac, Ctrl + Win на Windows, и копчиња на глувчето), микрофонот, јазикот и кликот при притискање. На Mac, диктат што слуша само тишина го именува микрофонот што слушал и ја отвора листата микрофони за да може да се избере друг (од build 231). set_dictation_device() менува што било од тоа за еден компјутер; компјутерот ја презема промената кога Chui следниот пат ќе се стартува или ќе дојде напред. Нешто секогаш мора да почнува диктат, па копчето може да се исклучи само додека останува копче на глувчето. Телефонот нема таков прекинувач: диктира само од она што самиот човек го поставил — Action Button или Back Tap на iPhone, или тастатурата на Chui на iPhone и на Android (од build 233). Допирот на микрофонот на тастатурата во која било апликација ги пишува зборовите таму каде што е курсорот. На Android таа ја заменува плочката во панелот за брзи поставки, а од build 235 покажува цела тастатура додека не зборуваш, зборовите додека ги изговараш и штиклирање за да се напишат. На iPhone првиот допир еднаш го отвора Chui, потоа тастатурата слуша пет минути, а Action Button го отвора екранот за слушање на тастатурата наместо да го копира диктатот за залепување. Штом ќе почне диктирањето, Chui сам те враќа во апликацијата во која пишуваше; во Chrome тастатурата веднаш го покажува екранот што те прашува да повлечеш назад, со веќе вклучен микрофон (од build 247). Во некои апликации за асистенти Chui те враќа директно во разговорот; во оние каде што самостојното враќање отвораше нов разговор или листа разговори, тастатурата го покажува екранот за повлекување назад (од build 248). Од build 249 уште три апликации за асистенти наместо тоа повторно се отвораат на истиот разговор со твојот нацрт. Додека на iPhone се снима средба, тастатурата и понатаму диктира, користејќи го микрофонот на самата средба, и снимката не губи звук (од build 249). Ако врската прекине додека диктираш со тастатурата, Chui повторно се поврзува и продолжува, и ништо од она што си го кажал не се губи; ако остане прекината околу една минута, Chui го пишува она што стигнало и ти кажува дека крајот не пристигнал, за да можеш да го кажеш повторно (од build 243). Ако микрофонот престане да праќа звук, диктатот завршува за околу четири секунди, веќе слушнатите зборови се пишуваат, а тастатурата ти кажува дека микрофонот запрел (од build 247). На iPhone копчињата на тастатурата изгледаат и се однесуваат како оние на самиот iPhone (од build 246): ако држиш буква, над неа се појавуваат нејзините верзии со акценти, влечењето по празното место го поместува курсорот, бришењето се забрзува колку подолго го држиш, а со Full Access секое копче клика и дава лесен допир. Две празни места пишуваат точка само кога се допрат брзо едно по друго, веднаш по буква или цифра.

Што го нема тука

Бришењето на сметката, поврзувањето календар и додавањето начин на најавување се намерно надвор од дофат. Chui во асистент кажува кои се и зошто.