Διακόπτες λογαριασμού: μάθηση, αναγνώριση φωνής, υπενθυμίσεις, ανακοίνωση, υπαγόρευση.
Ό,τι υπάρχει στις Ρυθμίσεις (Settings) της εφαρμογής Chui αλλάζει και μέσα σε μια συζήτηση. Συνήθως εκεί το ανακαλύπτει κανείς: είναι διακόπτες που κανείς δεν πηγαίνει να βρει πατώντας στην οθόνη.
Το get_account() δίνει όλη την εικόνα σε μία σύντομη απάντηση: σε ποιον ανήκει ο λογαριασμός, σε ποιο πρόγραμμα είναι, πόσες συσκέψεις απομένουν αυτόν τον μήνα, την εταιρεία αν υπάρχει, και πώς είναι ρυθμισμένος καθένας από τους παρακάτω διακόπτες. Αυτό διαβάζεις πριν αλλάξεις οποιονδήποτε από αυτούς, ώστε να πεις πρώτα δυνατά τι πρόκειται να αλλάξει.
Η πολιτική απορρήτου του Chui υπόσχεται ότι αυτό απενεργοποιείται ανά πάσα στιγμή, και το set_privacy() είναι αυτός ο διακόπτης εδώ. Ανενεργή σημαίνει ότι το Chui δεν θα διαβάζει τις ηχογραφήσεις αυτού του λογαριασμού για να βελτιωθεί. Τίποτα δεν διαγράφεται και τίποτα δεν αλλάζει στις συσκέψεις του ίδιου του λογαριασμού. Οι συνόψεις, η αναζήτηση και όλα τα υπόλοιπα λειτουργούν ακριβώς όπως πριν.
Πρόκειται για συγκατάθεση, οπότε αλλάζει μόνο όταν το πει ο ίδιος ο χρήστης. Ποτέ με βάση μια διάθεση, ένα γενικό σχόλιο για το απόρρητο ή μια ερώτηση σχετικά με αυτό.
Μπορείς να ζητήσεις από το Chui να αναγνωρίζει τη δική σου φωνή, κανενός άλλου. Και κανείς δεν μπορεί να το ζητήσει για κάποιον άλλον. Όταν είναι ενεργή, το Chui κρατά ένα δείγμα της φωνής σου. Το μαθαίνει από συσκέψεις που ηχογραφείς και στις οποίες έχεις ονομαστεί (το όνομά σου σε μία από τις φωνές). Μετά βάζει το όνομά σου στη φωνή σου στις δικές σου συσκέψεις και στις συσκέψεις της εταιρείας σου στις οποίες σε κάλεσαν μέσω ημερολογίου. Ποτέ σε συσκέψεις άλλης εταιρείας. Είναι ανενεργή, εκτός αν την ενεργοποιήσεις εσύ. Ένα δείγμα φωνής είναι βιομετρικό δεδομένο και χρειάζεται τη συγκατάθεση του ίδιου του ανθρώπου.
Όποιος δεν την ενεργοποίησε μένει «Ομιλητής N» (Speaker N): η φωνή του συγκρίνεται μία φορά και απορρίπτεται, και δεν κρατιέται τίποτα από αυτήν. Η ονομασία οποιουδήποτε με το χέρι λειτουργεί πάντα και δεν χρειάζεται τίποτα από αυτά. Σε υπολογιστή, το «εσύ» (you) είναι πάντα το δικό σου μικρόφωνο, που δεν χρειάζεται δείγμα φωνής. Η απενεργοποίηση διαγράφει αμέσως το δείγμα· τα ονόματα που έχουν ήδη δοθεί μένουν. Ένα δείγμα που δεν χρησιμοποιήθηκε για έναν χρόνο διαγράφεται κι αυτό.
Το set_voice_recognition() δέχεται μία απάντηση, ενεργή ή ανενεργή. Την αλλάζεις μόνο επειδή το είπε ο ίδιος ο χρήστης, για τη δική του φωνή. Πριν την ενεργοποιήσεις, διάβασέ του την πρόταση από την περιγραφή του εργαλείου και πάρε ένα «ναι» σε αυτήν. Η πρόταση αυτή φυλάσσεται ως η διατύπωση της συγκατάθεσής του. Ένας διαχειριστής της εταιρείας μπορεί να την απενεργοποιήσει για όλους στην εταιρεία, αλλά δεν μπορεί ποτέ να την ενεργοποιήσει· το get_account() λέει πότε ισχύει αυτό.
Κάποιος που δεν χρησιμοποιεί το Chui μπορεί και πάλι να αναγνωρίζεται στις δικές σου συναντήσεις, αν σου είπε από κοντά ότι συμφωνεί. Το prepare_recognise_voice() παίρνει τη συνάντηση, τη φωνή (speaker_N), το όνομά του και πώς είπε ναι — πρόσωπο με πρόσωπο μια συγκεκριμένη μέρα, ή μέσα σε ηχογραφημένη συνάντηση σε συγκεκριμένη στιγμή, που είναι καλύτερη απόδειξη — και παραθέτει τι είπε αυτή η φωνή, για να ελέγξεις ότι είναι η σωστή, μαζί με τη φράση στην οποία συμφώνησε. Το recognise_voice() το κάνει: το Chui μαθαίνει τη φωνή από εκείνη τη συνάντηση μέσα σε λίγα λεπτά και τον ονομάζει σε κάθε επόμενη συνάντηση που ηχογραφείς, σε οποιονδήποτε λογαριασμό σου, χωρίς πρόσκληση ημερολογίου. Το ίδιο ζεύγος με off σβήνει το δείγμα, και τα ονόματα που έβαλε σε συναντήσεις γίνονται ξανά «Ομιλητής N».
Δεν υπάρχει διακόπτης γι' αυτό. Σε μια εταιρεία, κάθε σύσκεψη που ηχογραφεί κάποιος ξεκινά στον δικό του χώρο εργασίας «Προσωπικός» (Private). Κανείς άλλος στην εταιρεία δεν μπορεί να την ανοίξει, ούτε οι διαχειριστές. Φτάνει στους συναδέλφους μόνο όταν ο ίδιος προσθέσει αυτή τη μία σύσκεψη σε άλλον χώρο εργασίας (add_meeting_to_workspace() ή μέσα στην εφαρμογή), την ώρα που ηχογραφείται ή αργότερα. Τίποτα και κανείς δεν αλλάζει αυτό το σημείο εκκίνησης· το Ποιος άλλος βλέπει μια σύσκεψη λέει ποιος διαβάζει κάθε χώρο εργασίας.
Από προεπιλογή, το Chui κρατά τον ήχο μιας σύσκεψης για πάντα. Η επιλογή Ρυθμίσεις → Απόρρητο → «Διατήρηση ήχου» (Settings → Privacy → Keep the audio) ορίζει αντί γι' αυτό έναν αριθμό ημερών. Τα prepare_keep_audio() και μετά keep_audio() κάνουν το ίδιο με γραπτή εντολή. Όταν περάσουν τόσες μέρες από μια σύσκεψη, φεύγει μόνο ο ήχος, από τον χώρο αποθήκευσης του Chui και από κάθε συσκευή που έχει αντίγραφο. Ο τίτλος, η απομαγνητοφώνηση, η σύνοψη, οι σημειώσεις, τα πρόσωπα και η αναζήτηση μένουν όλα. Εκεί που ήταν το πρόγραμμα αναπαραγωγής, η σύσκεψη γράφει ότι η ηχογράφησή της αφαιρέθηκε. Μια σύσκεψη που ακόμη ηχογραφείται ή ανεβαίνει δεν αγγίζεται ποτέ.
Ένα μικρότερο όριο μπορεί να αφαιρέσει αμέσως τον ήχο από παλαιότερες συσκέψεις, και αυτό δεν αναιρείται. Γι' αυτό η πρώτη κλήση λέει πόσες συσκέψεις θα έχαναν τώρα τον ήχο τους, και τίποτα δεν αλλάζει μέχρι ο χρήστης να συμφωνήσει με αυτόν τον αριθμό.
Σε μια εταιρεία, ένας διαχειριστής μπορεί να το ορίσει για όλους (company: true). Τότε τα μέλη βλέπουν το όριο της εταιρείας και δεν μπορούν να το αλλάξουν για τον εαυτό τους· το get_account() λέει ποιο ισχύει και ποιος το αποφάσισε.
Το set_reminder() ρυθμίζει τρία πράγματα, και χρειάζεται να στείλεις μόνο όσα πράγματι ζητήθηκαν:
Το ξυπνητήρι χτυπά παρά την αθόρυβη λειτουργία και τη Συγκέντρωση (Focus). Γι' αυτό δεν το επιλέγεις ποτέ για λογαριασμό κάποιου στα τυφλά. Πρέπει να είναι αυτό που ζήτησε.
Και το ξυπνητήρι χρειάζεται άδεια από το ίδιο το τηλέφωνο, την οποία το Chui μπορεί να ζητήσει μόνο στο τηλέφωνο. Αν το επιλέξεις μέσα σε μια συζήτηση, καταγράφεται η πρόθεση. Ένα τηλέφωνο που δεν έχει δώσει την άδεια επιστρέφει σε αθόρυβη κάρτα χωρίς να πει τίποτα.
Το Chui ρωτά το iOS μόνο τη στιγμή που η γραμμή Πώς (How) στις Ρυθμίσεις → Υπενθύμιση σύσκεψης (Settings → Meeting reminder) περνά σε Ξυπνητήρι (Alarm), και μόνο από τιμή που δεν ήταν ήδη Ξυπνητήρι. Γι' αυτό η ρύθμιση ξυπνητηριού με αίτημα δεν εμφανίζει ποτέ το ερώτημα. Ούτε το εμφανίζει το άνοιγμα αυτής της γραμμής όταν δείχνει ήδη Ξυπνητήρι. Άλλαξέ το σε κάτι άλλο και ξανά πίσω, και το τηλέφωνο θα ρωτήσει.
Αυτή είναι μία ρύθμιση για όλο τον λογαριασμό. Φτάνει σε κάθε συσκευή όπου είναι συνδεδεμένος ο χρήστης, όχι μόνο σε αυτήν που κρατά στο χέρι.
Το Chui δεν στέλνει ποτέ bot σε μια κλήση. Έτσι κανείς άλλος στο δωμάτιο δεν έχει τρόπο να ξέρει ότι γίνεται ηχογράφηση, εκτός αν το πει το Chui. Και το λέει: μία σύντομη πρόταση από το ηχείο, μία φορά, καθώς ξεκινά η σύσκεψη, στη γλώσσα της εφαρμογής.
Σε laptop ακούγεται από το ηχείο του ίδιου του υπολογιστή. Όσοι βρίσκονται στην άλλη άκρη μιας βιντεοκλήσης την ακούν μόνο αν την πιάσει το μικρόφωνο. Έτσι φτάνει σε αυτούς και οτιδήποτε άλλο λέγεται στο δωμάτιο. Με ακουστικά δεν φτάνει σε κανέναν εκτός από αυτόν που τα φοράει. Πες το αυτό, αντί να υπόσχεσαι ότι η άλλη πλευρά ενημερώθηκε.
Το set_announcement() δέχεται μία απάντηση, ενεργή ή ανενεργή. Είναι ενεργή, εκτός αν ο χρήστης την έχει απενεργοποιήσει.
Η απενεργοποίησή της δεν είναι μια συνηθισμένη αλλαγή ρύθμισης και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν τέτοια. Σε πολλά μέρη είναι παράνομο να ηχογραφείς μια συνομιλία χωρίς να ενημερώσεις τους άλλους συμμετέχοντες. Κάνε τα εξής, με αυτή τη σειρά:
1. Πες το αυτό πριν την απενεργοποιήσεις. 2. Πες ότι, απενεργοποιώντας την, ο χρήστης επιβεβαιώνει ότι θα ενημερώσει ο ίδιος όλους τους παρόντες. 3. Άφησέ τον να απαντήσει.
Μην την απενεργοποιείς ποτέ επειδή κάποιος ακούστηκε ενοχλημένος από αυτήν ή ρώτησε τι είναι.
Αυτή είναι μία ρύθμιση για όλο τον λογαριασμό, και αυτό ακριβώς είναι το νόημά της. Όποιος την απενεργοποίησε στο τηλέφωνό του δεν πρέπει να ξαφνιαστεί όταν το laptop του ανακοινώσει μια κλήση με πελάτη.
Όπου ο λογαριασμός έχει υπαγόρευση, ο χρήστης κρατά πατημένο το fn (ή ένα κουμπί του ποντικιού που έχει επιλέξει) στο Mac του. Έτσι υπαγορεύει σε όποια εφαρμογή έχει τον κέρσορα, και μια μικρή κάψουλα του Chui εμφανίζεται στο κάτω μέρος της οθόνης. Το set_dictation() δέχεται μία απάντηση, ενεργή ή ανενεργή. Η απενεργοποίηση αφαιρεί την κάψουλα και αφήνει το fn σε άλλες εφαρμογές, όπως τον επιλογέα emoji. Είναι ενεργή μέχρι να την απενεργοποιήσει ο χρήστης. Είναι μία ρύθμιση για τον λογαριασμό, οπότε την ακολουθεί κάθε Mac όπου είναι συνδεδεμένος. Το get_account() τη δείχνει μόνο όπου προσφέρεται υπαγόρευση.
Επικόλληση ως παράθεση (από το build 229). Σε Mac, το Command + Option + V σε πεδίο κειμένου επικολλά το πρόχειρο ως παράθεση: κάθε γραμμή ξεκινά με το σύμβολο παράθεσης που χρησιμοποιείται στις απαντήσεις σε e-mail και συνομιλίες, και κάθε αλλαγή γραμμής, εσοχή και στοιχείο λίστας μένει όπως ήταν (από το build 233). Είναι ενεργή από προεπιλογή και απενεργοποιείται στις ρυθμίσεις υπαγόρευσης· αν πατηθούν οπουδήποτε αλλού εκτός από πεδίο κειμένου, τα πλήκτρα κάνουν ό,τι έκαναν και πριν. Από το build 233 η υπαγόρευση και αυτή η επικόλληση λειτουργούν και σε εφαρμογές που σχεδιάζουν μόνες τους το κείμενό τους, όπως ορισμένοι επεξεργαστές κώδικα, όπου παλαιότερα εμφάνιζαν μια κάρτα αντί να επικολλούν.
Το τι κάνει το Chui σε μια υπαγόρευση πριν την επικολλήσει διαβάζεται και αλλάζει με τον ίδιο τρόπο:
get_dictation_settings() λέει αν η τακτοποίηση είναι ενεργή, απαριθμεί τις λέξεις του χρήστη και απαριθμεί τα στιλ υπαγόρευσης, με σημειωμένο το προεπιλεγμένο.add_dictation_word() προσθέτει ένα όνομα ή όρο γραμμένο με τον δικό του τρόπο, ή μια αντικατάσταση: ακούστηκε «slash go do», γράφεται «/godo».remove_dictation_word() αφαιρεί μία λέξη και την κατονομάζει, ώστε να μπορεί να ξαναμπεί.set_dictation_cleanup() απενεργοποιεί την τακτοποίηση ή την ενεργοποιεί ξανά. Χωρίς τακτοποίηση, επικολλάται ακριβώς ό,τι ακούστηκε.Σε Mac και σε Windows οι λέξεις μπαίνουν το πολύ περίπου ένα δευτερόλεπτο αφού αφήσεις τα πλήκτρα· αν η τακτοποίηση αργεί περισσότερο, μπαίνουν ακριβώς όπως ακούστηκαν (από το build 249).
Ένα στιλ είναι ένα πλήρες σύνολο οδηγιών για την τακτοποίηση. Τέσσερα είναι ενσωματωμένα και δωρεάν· ένα από αυτά είναι το προεπιλεγμένο μέχρι ο χρήστης να διαλέξει άλλο. Το list_dictation_styles() τα απαριθμεί όλα, λέει τι κάνει το καθένα από τα ενσωματωμένα και δείχνει ολόκληρες τις οδηγίες των δικών του. Το set_dictation_style() κάνει ένα από αυτά προεπιλεγμένο, και το προηγούμενο είναι στην απάντηση, ώστε να μπορεί να επανέλθει· στο Mac και στο τηλέφωνο μπορεί ακόμη να επιλεγεί στιλ για μία μόνο υπαγόρευση. Το add_dictation_style() προσθέτει ένα δικό του στιλ — ένα όνομα και ό,τι λέγεται στην τακτοποίηση — και ανήκει στο Chui Pro: χωρίς αυτό η απάντηση το λέει, και η συνδρομή γίνεται στην εφαρμογή ή στο chui.io. Η αλλαγή ή η διαγραφή ενός δικού του στιλ ρωτά πρώτα: τα prepare_update_dictation_style() και prepare_delete_dictation_style() διαβάζουν το όνομα και τις οδηγίες του όπως είναι τώρα (το Chui δεν κρατά άλλο αντίγραφο), και τα update_dictation_style() και delete_dictation_style() ενεργούν μόνο μετά από ένα «ναι». Τα ενσωματωμένα στιλ δεν αλλάζουν ούτε διαγράφονται· αν διαγραφεί το προεπιλεγμένο, προεπιλεγμένο γίνεται ξανά το ενσωματωμένο. Ό,τι κι αν λέει ένα στιλ, μια τακτοποίηση που αλλάζει αλφάβητο, ξαναγράφει ή απαντά στην υπαγόρευση απορρίπτεται, και επικολλάται ό,τι ειπώθηκε. Όλα αυτά υπάρχουν μόνο όπου προσφέρεται υπαγόρευση.
Κάθε υπαγόρευση ανεβαίνει επίσης στον λογαριασμό: τι ακούστηκε, τι πληκτρολογήθηκε, η γλώσσα, οι χρόνοι και ο ήχος της. Έτσι και άλλο Mac βλέπει το ίδιο ιστορικό. Το list_dictations() τις διαβάζει ξεκινώντας από τη νεότερη και το get_dictation() διαβάζει μία ολόκληρη. Η διαγραφή μίας γίνεται σε δύο βήματα. Το prepare_delete_dictation() διαβάζει πότε ειπώθηκε και πώς άρχιζε. Το delete_dictation() αφαιρεί τις λέξεις και τον ήχο της από τον λογαριασμό. Το «Πόσο καιρό κρατά το Chui τον ήχο» αφαιρεί τον ήχο μιας υπαγόρευσης μετά από αυτό το διάστημα, όπως και μιας σύσκεψης, και κρατά τις λέξεις της. Το transcribe_dictation_again() στέλνει τον ήχο μιας υπαγόρευσης που κρατήθηκε ξανά για απομαγνητοφώνηση και κρατά τις νέες λέξεις δίπλα σε όσα ακούστηκαν και γράφτηκαν, που δεν αλλάζουν ποτέ· γίνεται μία φορά ανά υπαγόρευση και ένα νέο αίτημα δίνει τις ίδιες λέξεις.
Το get_dictation_settings() λέει επίσης πόσες ΔΩΡΕΑΝ ΛΕΞΕΙΣ απομένουν αυτή την εβδομάδα για κάθε είδος συσκευής (iPhone, Android, Mac, Windows — η καθεμία έχει τη δική της εβδομάδα) και πότε ξεκινά η επόμενη, τη Δευτέρα· το Pro δεν έχει όριο. Από το build 231 η υπαγόρευση μετρά ως πληρωμένη όποτε οποιοσδήποτε λογαριασμός στον οποίο μπορεί να περάσει η ίδια σύνδεση έχει Pro — για παράδειγμα ένας πληρωμένος εταιρικός λογαριασμός — και οι λέξεις μετρώνται πάλι στον λογαριασμό που είναι ανοιχτός. Δείχνει επίσης κάθε συνδεδεμένο Mac και υπολογιστή Windows, με το όνομά του και πότε εθεάθη τελευταία: τι ξεκινά μια υπαγόρευση (fn στο Mac, Ctrl + Win στα Windows, και κουμπιά ποντικιού), το μικρόφωνο, τη γλώσσα και τον ήχο κλικ στο πάτημα. Σε Mac, μια υπαγόρευση που ακούει μόνο σιωπή κατονομάζει το μικρόφωνο που άκουγε και ανοίγει τη λίστα μικροφώνων, ώστε να επιλεγεί άλλο (από το build 231). Το set_dictation_device() αλλάζει οποιοδήποτε από αυτά σε έναν υπολογιστή· ο υπολογιστής παίρνει την αλλαγή την επόμενη φορά που το Chui ξεκινά ή έρχεται μπροστά. Κάτι πρέπει πάντα να ξεκινά την υπαγόρευση, οπότε το πλήκτρο κλείνει μόνο όσο μένει ένα κουμπί ποντικιού. Ένα τηλέφωνο δεν έχει τέτοιο διακόπτη: υπαγορεύει μόνο από ό,τι έστησε ο ίδιος ο χρήστης — το Action Button ή το Back Tap σε iPhone, ή το πληκτρολόγιο Chui σε iPhone και σε Android (από το build 233). Αν πατήσει το μικρόφωνο του πληκτρολογίου σε οποιαδήποτε εφαρμογή, οι λέξεις γράφονται εκεί που βρίσκεται ο κέρσορας. Στο Android αντικαθιστά το πλακίδιο στον πίνακα γρήγορων ρυθμίσεων, και από το build 235 δείχνει πλήρες πληκτρολόγιο όσο δεν μιλάς, τις λέξεις σου καθώς τις λες και ένα σημάδι επιλογής για να γραφτούν. Σε iPhone το πρώτο πάτημα ανοίγει μία φορά το Chui, μετά το πληκτρολόγιο ακούει για πέντε λεπτά, και το Action Button ανοίγει την οθόνη ακρόασης του πληκτρολογίου αντί να αντιγράφει την υπαγόρευση για επικόλληση. Μόλις ξεκινήσει η υπαγόρευση, το Chui σε επιστρέφει μόνο του στην εφαρμογή όπου έγραφες· στο Chrome το πληκτρολόγιο δείχνει αμέσως την οθόνη που σου ζητά να σύρεις πίσω, με το μικρόφωνο ήδη ανοιχτό (από το build 247). Σε ορισμένες εφαρμογές βοηθών το Chui σε επιστρέφει κατευθείαν στη συζήτησή σου· σε όσες η αυτόματη επιστροφή άνοιγε νέα συζήτηση ή λίστα συζητήσεων, το πληκτρολόγιο δείχνει την οθόνη για να σύρεις πίσω (από το build 248). Από το build 249 τρεις ακόμη εφαρμογές βοηθών ανοίγουν αντί γι' αυτό ξανά στην ίδια συζήτηση με το πρόχειρό σου. Όσο ηχογραφείται μια σύσκεψη σε iPhone, το πληκτρολόγιο εξακολουθεί να υπαγορεύει, με το ίδιο το μικρόφωνο της σύσκεψης, και η ηχογράφηση δεν χάνει κανέναν ήχο (από το build 249). Αν η σύνδεση πέσει ενώ υπαγορεύεις με το πληκτρολόγιο, το Chui συνδέεται ξανά και συνεχίζει, και δεν χάνεται τίποτα από όσα είπες· αν μείνει εκτός για περίπου ένα λεπτό, το Chui γράφει ό,τι έφτασε και σου λέει ότι το τέλος δεν έφτασε, ώστε να το ξαναπείς (από το build 243). Αν το μικρόφωνο σταματήσει να στέλνει ήχο, η υπαγόρευση τελειώνει μέσα σε περίπου τέσσερα δευτερόλεπτα, οι λέξεις που έχουν ήδη ακουστεί γράφονται, και το πληκτρολόγιο σου λέει ότι το μικρόφωνο σταμάτησε (από το build 247). Σε iPhone τα πλήκτρα του πληκτρολογίου μοιάζουν και συμπεριφέρονται όπως αυτά του ίδιου του iPhone (από το build 246): αν κρατήσεις πατημένο ένα γράμμα, εμφανίζονται από πάνω οι τονισμένες εκδοχές του, αν σύρεις κατά μήκος του πλήκτρου διαστήματος μετακινείται ο κέρσορας, το πλήκτρο διαγραφής επιταχύνει όσο περισσότερο το κρατάς, και με την Πλήρη πρόσβαση (Full Access) κάθε πλήκτρο κάνει κλικ και δίνει ένα ελαφρύ χτύπημα. Δύο κενά γράφουν τελεία μόνο όταν πατηθούν γρήγορα το ένα μετά το άλλο, αμέσως μετά από γράμμα ή ψηφίο.
Η διαγραφή του λογαριασμού, η σύνδεση ημερολογίου και η προσθήκη τρόπου εισόδου μένουν σκόπιμα εκτός εμβέλειας. Το Το Chui μέσα σε έναν βοηθό λέει ποια και γιατί.