Co podłączony asystent może, a czego nie może zrobić na koncie, i jak zakończyć połączenie.
Chui łączy się z Claude i z ChatGPT przez Model Context Protocol, pod adresem https://mcp.chui.io. Podłączenie zajmuje przy komputerze około dwóch minut; chui.io/claude i chui.io/chatgpt pokazują kroki ekran po ekranie. Zalogowanie się na stronie samego Chui jest zgodą — po nim nie ma już nic.
Głównie czytać. Spotkania i ich podsumowania, transkrypcje po jednym fragmencie, osoby na koncie i to, co Chui wie o każdej z nich, tymczasowy link, przez który użytkownik sam może odsłuchać nagranie, oraz to, co nadchodzi w podłączonym kalendarzu — ten sam scalony dzień, który rysuje aplikacja.
Może też zmienić kilka rzeczy i ma polecenie robić to tylko na prośbę użytkownika: tytuł spotkania; kto jest którym głosem w spotkaniu — to jedyne, co może zapisać także bez prośby, gdy spotkanie mówi to jasno; czy Chui może uczyć się na nagraniach z konta; jak głośno Chui zapowiada spotkanie. Niektóre poprawki zastępują coś, czego Chui nie przechowuje w kopii — notatki wpisane podczas spotkania, jego podsumowanie (poprawione ręcznie albo napisane przez Chui od nowa) i to, co Chui wie o osobie — więc o każdą pyta najpierw: asystent dostaje to, co jest tam teraz, i to, czym by się stało, i nic nie zostaje zapisane, dopóki użytkownik nie powie „tak”. Transkrypcji nie da się zmienić w ogóle. Może też zakończyć coś, co jest zalogowane — urządzenie albo jeden ze sposobów logowania — a żadne z nich nie usuwa spotkania. Ustawienia, zmieniane na prośbę i Sposoby logowania i co jest zalogowane opisują te dwie rzeczy w całości; druga mówi o tej jednej rzeczy, którą wylogowanie ostatniej sesji jednak zabiera ze sobą.
Może też prowadzić firmę: założyć ją, zobaczyć, kto w niej jest, cofnąć zaproszenie i — po zapytaniu, z nazwaniem osoby albo firmy — zaprosić kolegę, zatwierdzić kogoś, kto poprosił o miejsce, dołączyć do firmy, która zaprosiła użytkownika, nadać komuś uprawnienia administratora, usunąć kolegę albo odejść. Zarządza też przestrzeniami zespołu. Prowadzenie zespołu przez pisanie prowadzi krok po kroku przez zakładanie zespołu od zera; Firmy w Chui to pełne zasady.
Powiększenie zespołu kosztuje, a powiedzenie tego jest częścią pytania, które asystent zadaje najpierw — asystent, który kogoś zaprasza i pomija „a zespół zapłaci za to 9,99 € miesięcznie więcej” (w walucie, w której płaci zespół), zgodził się na cenę w imieniu użytkownika.
Te czynności powiększają zespół, a za zespół płaci firma — jedna cena za każde miejsce, także właściciela:
Asystent może zapraszać i zatwierdzać, ale tylko po tym, jak prepare_invite_colleague() albo prepare_approve_seat() nazwie osobę i nową miesięczną kwotę, a użytkownik powie „tak”. Nie może ZAŁOŻYĆ zespołu: płacenie za niego — płatność za pierwszego kolegę, strona karty, zatrzymanie rozliczeń — odbywa się w Chui na chui.io i jest asystentowi odmawiane, jakkolwiek by prosił. To, ile płaci zespół, można odczytać — get_company() podaje liczbę miejsc i miesięczną kwotę.
Jeszcze jedna rzecz zapisuje, i to do Chui, a nie na konto: asystent może w imieniu użytkownika zgłosić problem z Chui albo przekazać pomysł dotyczący Chui — zob. niżej.
Może też nadać jednemu spotkaniu publiczny adres w sieci, zdecydować, ile ze spotkania pokazuje ta strona, i odebrać ten adres — to jedyne rzeczy na tej liście, które sięgają poza konto: każdy, kto ma link, czyta podsumowanie, bez żadnego konta Chui, całą transkrypcję też, jeśli tak zdecydowałeś, i samo nagranie, jeśli na to także się zgodziłeś. Nagranie to najwięcej, co Chui wystawi na publicznej stronie. share_meeting zawsze publikuje na poziomie podsumowania, a set_share_level to jedyna droga dalej, więc poszerzenie to druga prośba, którą asystent ma nazwać w całości i poczekać na „tak” — a Chui nie może sprawdzić, czy to zrobił, dlatego jest oznaczone jako openWorldHint i dlatego to własna zgoda użytkownika na każde narzędzie z osobna zatrzymuje wywołanie, o które nikt nie prosił. Ponowne zawężenie strony zatrzymuje odtwarzanie nagrania przy następnym żądaniu przeglądarki. Kto jeszcze widzi spotkanie opisuje te trzy poziomy w całości. Tylko osoba, która nagrała spotkanie, może zrobić cokolwiek z tego. O odebranie adresu asystent pyta najpierw, słowami, które nazywają spotkanie i adres — nie da się tego cofnąć, więc samo działanie przyjmuje wyłącznie token wytworzony przez to pytanie i nie sięga niczego innego. Chui prosi asystenta, żeby ci to pokazał i poczekał; nie może sprawdzić, czy to zrobił. Kto jeszcze widzi spotkanie opisuje to w całości.
Może też odłączyć jeden z kalendarzy konta, a to kolejna czynność, o którą musi najpierw zapytać. Podłączanie kalendarza mówi, co to usuwa — tym, czego nikt się nie spodziewa, jest powiązanie nagrań z odpowiadającymi im wpisami w kalendarzu, i ono nie wraca — oraz co Chui może, a czego nie może obiecać w sprawie pytania.
Może też usunąć spotkanie, a to jedyna rzecz na tej liście, która coś niszczy, a nie tylko zatrzymuje: nagranie, transkrypcję, podsumowanie i notatki, na zawsze. Pyta o to tak samo — prepare_delete_meeting() odczytuje, o które spotkanie chodzi, i nic się jeszcze nie stało, a delete_meeting() przyjmuje tylko odpowiedź na to pytanie, więc nie da się go wycelować w spotkanie, którego ci nie pokazano. Co się dzieje po zatrzymaniu opisuje to w całości.
Może też połączyć dwa spotkania, które są tak naprawdę jedną rozmową, co usuwa jedno z nich i zastępuje oba podsumowania — prepare_merge_meetings() wskazuje oba nagrania i nic nie zmienia, merge_meetings() przyjmuje tylko odpowiedź na to, i nie ma cofania. Żaden dźwięk przy tym nie ginie. Co się dzieje po zatrzymaniu opisuje to w całości, łącznie z dwoma przypadkami, których Chui odmawia.
Może też pociąć jedno nagranie na kilka spotkań, gdy telefon nagrywał dalej między nimi — find_split_points() mówi, gdzie są długie cisze, i nic nie zmienia, prepare_split_meeting() nazywa każdy kawałek, który by powstał, a split_meeting() przyjmuje tylko odpowiedź na to pytanie. Nie ginie przy tym ani dźwięk, ani słowo, a imiona przypisane głosom zostają; znika podsumowanie całego nagrania. Co się dzieje po zatrzymaniu opisuje to w całości.
Może też uznać, że dwa wpisy na liście osób to jeden człowiek, co niszczy jeden z nich — i to cofnąć, najwyżej przez trzydzieści dni i nie w każdym przypadku. O jedno i drugie pyta tak samo, w dwóch krokach: prepare_merge_people() nazywa oba wpisy i liczbę spotkań przy każdym i nic nie zmienia, merge_people() przyjmuje tylko odpowiedź na to, a prepare_unmerge_people()/unmerge_people() to te same dwa kroki dla cofnięcia. Osoby z twoich spotkań opisuje to w całości.
Sięga też do twoich rozmów z „Zapytaj Chui”, asystentem wewnątrz aplikacji — list_conversations() wymienia je od najnowszej, get_conversation() czyta jedną w całości razem ze spotkaniami, z których wzięła się każda odpowiedź, a rename_conversation() nadaje jej nowy tytuł. O usunięcie pyta tymi samymi dwoma krokami: prepare_delete_conversation() nazywa rozmowę, mówi, kiedy się odbyła i ile zawiera pytań, a delete_conversation() przyjmuje tylko odpowiedź na to. Spotkania, o których rozmowa mówiła, pozostają nietknięte. Nie może zadać pytania „Zapytaj Chui” — sam jest asystentem i płaciłby tylko drugiemu, żeby go powtarzał.
Nic, do czego ma dostęp, nie rozpoczyna nagrania ani nie usuwa osoby wprost. I nic, do czego ma dostęp, nie poszerza dróg wejścia na konto ani nie rozpoczyna, nie zmienia i nie zatrzymuje płatności — jedyna opłata, jaką może spowodować, to miejsce na już opłacanym rachunku zespołu, gdy zaprasza albo zatwierdza kolegę, i to dopiero po nazwaniu nowej miesięcznej kwoty i usłyszeniu „tak”: nie może dodać sposobu logowania, wygenerować kodu logowania, podłączyć kalendarza, kupić Pro ani otworzyć strony, na której się je anuluje, zapytać, do kogo należy subskrypcja w App Store albo Google Play, przełączyć się na inne konto tej osoby (nie musi: jedno połączenie sięga do wszystkich kont dostępnych przy tym logowaniu, każde osobno — Konto prywatne i konto firmowe) ani usunąć konta. Tego odmawia się niezależnie od tego, jak brzmi prośba — kalendarza dlatego, że uprawnienie dane Chui przetrwa asystenta, który o nie poprosił, więc wylogowanie asystenta by go nie odebrało, a zgodę i tak daje się w przeglądarce, u Google albo Microsoftu. Zakupu i anulowania odmawia się z innego powodu: to pieniądze użytkownika, a model nie ma ani karty, ani konta App Store.
Dodanie sposobu logowania warto powiedzieć dwa razy. Asystent może zmienić na koncie wszystko i nigdy nie może dorobić do niego drugiego klucza: dodane w ten sposób drzwi przetrwałyby połączenie, a ten jeden ekran, który obiecuje pokazać każdą drogę na konto, byłby kompletny i mimo to błędny.
Usunięcie konta to ta druga rzecz, a odmowa to nie to samo co ukrycie. To jedyna czynność, która naraz odbiera każdą drogę powrotu — także samego asystenta — więc Chui zadaje to pytanie i przyjmuje odpowiedź w samej aplikacji, a żaden asystent nigdy nie dostaje potwierdzenia, na które mógłby odpowiedzieć w twoim imieniu. delete_my_account() niczego nie usuwa i istnieje po to, żeby pytanie prowadziło do drzwi, a nie w ślepy zaułek: odpowiada wskazówkami — otwórz Chui, przejdź do Ustawień (Settings) i naciśnij Usuń moje konto (Delete my account) na dole ekranu, gdzie Chui nazywa wszystko, co by zniknęło, zanim cokolwiek z tego zniszczy. Ustawienia, zmieniane na prośbę opisuje ten ekran w całości.
Klucz, który ma asystent, to zwykły klucz do konta, a nie wąski, przycięty do tych kilku rzeczy — więc uczciwą granicą jest całe konto, choć nic z tego, co jest dziś dostępne, nawet się do niej nie zbliża. Chui mówi to na własnej stronie zgody, a nie w zasadach, których nikt nie czytał.
list_help() daje każdy temat tego przewodnika z jednozdaniowym podsumowaniem, na tyle tanio, że można go wywołać przed każdą odpowiedzią. read_help() zwraca jedną stronę. Te same strony są dostępne jako zasoby pod chui://help/<topic> dla aplikacji klienckich, które je przeglądają.
Sprawdź w Chui, zanim powiesz komuś, że Chui czegoś nie potrafi. Prośba o zrobienie czegoś to zwykle prośba o sprawdzenie, jak to zrobić.
report_problem() wysyła zgłoszenie błędu do ludzi, którzy tworzą Chui — do tej samej kolejki, do której pisze przycisk Zgłoś problem (Report a problem) w aplikacji Chui, czytanej tak samo. Istnieje, bo chwila, w której Chui coś pokręci, to zwykle chwila, w której ktoś rozmawia o tym z asystentem, a skarga złożona tam dawniej nie docierała do nikogo.
Asystent jest lepszym zgłaszającym z tych dwóch, i to w konkretny sposób: ma identyfikator spotkania, zadane pytanie i otrzymaną odpowiedź, a to zmienia „podsumowanie było złe” w coś, czego każdy może się doszukać. Powinien zapytać przed wysłaniem — zgłoszenie idzie z własnego konta użytkownika — i powiedzieć wprost, że w rozmowie nie przyjdzie żadna odpowiedź.
Wysyłane jest tylko to, co asystent wpisze w zgłoszenie. Chui nie dołącza do niego transkrypcji, podsumowania ani nagrania, a obraz można dołączyć tylko z aplikacji.
Ten sam report_problem() przyjmuje pomysły, nie tylko błędy — życzenie, prośbę o funkcję, coś, co uczyniłoby Chui lepszym. Asystent oznacza zgłoszenie jako sugestię, więc trafia ono do ludzi, którzy tworzą Chui, jako pomysł, a nie jako skarga, i jest czytane tak samo. Wcześniejsze zajrzenie do tego przewodnika i tak się opłaca: to, czego ktoś sobie życzy, może już tu być.
Połączenie widać w aplikacji w Ustawienia → Urządzenia (Settings → Devices), obok telefonu i Maca, a Wyloguj z innych urządzeń (Sign out on other devices) je kończy — od tej chwili asystent nie może już o nic zapytać Chui.
Dwie rzeczy je przetrwają, a druga jest ważniejsza. Przekazany już link do dźwięku działa, dopóki sam nie wygaśnie — około dwunastu godzin dla własnego spotkania użytkownika, około godziny dla spotkania udostępnionego przez kolegę. A publiczny link do podsumowania pozostaje publiczny: należy do spotkania, a nie do połączenia, które go utworzyło, i zakończenie połączenia go nie zamyka, więc nie należy liczyć, że zamknie się sam — odbierz go albo usuń spotkanie. Wylogowanie asystenta go nie odbiera — wyłącz udostępnianie przy tym spotkaniu, w aplikacji albo prosząc o to.
W darmowym planie jedna rzecz jednak zamyka tę stronę, i nie jest nią połączenie. Trzydzieści dni po tym, jak Chui przyjęło spotkanie, historia darmowego konta przestaje się otwierać — a opublikowana strona razem z nią. Adres nadal istnieje i nie pokazuje nic, nikomu, kto go ma; samo spotkanie, jego nagranie i transkrypcja są nietknięte, a Chui Pro otwiera je ponownie. Link przekazany komuś przez użytkownika darmowego konta jest więc publiczny, dopóki się go nie odbierze, i czytelny przez trzydzieści dni.
Jedno zdanie na pytanie — to, czego dana osoba chciała się dowiedzieć, jej własnymi słowami — żeby wyszukiwanie mogło działać lepiej. Polityka prywatności Chui mówi, do czego nigdy nie jest to używane, gdzie jest przechowywane i kiedy znika.