Како колегите си споделуваат средби и кој може да кани, отстранува или да излезе.
Компанија во Chui е мала група колеги што ги гледаат средбите што секој од нив ги споделил со групата. Еден профил може да биде најмногу во една компанија. Тој што ја основа компанијата е нејзиниот прв администратор, а компанијата може да има и повеќе. Само администратор може да покани кого било, да повлече покана, да отстрани колега или да направи некој друг администратор. Каде и да пишува „сопственикот“ во овој водич, читај „администратор“: секој администратор ја води компанијата исто како и оној што ја основал.
Споделувањето средба со компанијата во апликацијата се вика споделување со твојот тим. Тоа е едно нешто под два збора. До кои средби навистина допира, објаснува страницата „Кој друг може да ја види средбата (Who else can see a meeting)“.
Компанија од еден човек се однесува исто како да нема компанија. Ништо не се споделува и никаде во апликацијата не се појавува нова контрола додека не се приклучи втор човек. Единствен исклучок е делот за тимот во Поставки (Settings), каде што го покануваш. Затоа самото основање ништо не менува; поканата е таа што менува. (Ако прашаш асистент со get_company(), тој сепак ќе ја именува: прашањето „во која компанија сум?“ заслужува одговор. Апликацијата ги крие контролите, не и фактот.)
Ова го зголемува тимот, а за тимот плаќа компанијата — една цена за секое место, вклучително и она на сопственикот:
Тим настанува во мигот кога има втор човек, па најмалиот тим има две места: ти и еден колега, €19.98 месечно (или $19.98, £17.98, CA$27.98, CHF 19.80). Компанијата го плаќа секое место на една сметка, со картичка на chui.io, вклучително и местото на сопственикот. Никому во тимот не му треба сопствен план, а кој сè уште има, добива упатство каде да го прекине.
Картичката се внесува на chui.io или во Chui за Mac или Windows од chui.io/download — никогаш во апликацијата на iPhone, која го покажува патот; на Android картичката ја зема Google Play. На iPhone со американски App Store, делот за тимот во Поставки има копче „Плати за тимот на chui.io (Pay for the team on chui.io)“ што ја отвора страницата за тимот на chui.io. Во App Store на која било друга земја Apple не го дозволува тоа копче, па на истото место пишува „Тимот се плаќа на chui.io — на компјутер или во прелистувач (The team is paid for at chui.io — on a computer or in a browser)“. Истото важи и за повторно плаќање на тим што запрел. На Android тимот се плаќа во апликацијата, преку Google Play (од верзијата 238; во секоја земја од верзијата 244). Делот за тимот во Поставки бара име на тимот и адреса на прв колега, колку места, и дали месечно или годишно; ја покажува цената од Google Play и има копче „Плати преку Google Play“. Google Play продава тим во големини од 2 до 50 места, а се нудат само големините за кои дава цена; кога сите места се зафатени, истиот дел ја нуди следната поголема големина. Картичката, сметките и запирањето на тимот се тогаш во Google Play. Сопственик чиј тим запрел го гледа истиот образец, за повторно да го плати. Ако Google Play не даде цена, екранот го кажува тоа, а тимот сè уште може да се плати на chui.io или во апликацијата за компјутер. Штом тимот е платен, телефонот (iPhone или Android) може да кани и да одобрува како и секаде. Годишно, Google Play продава тим од најмногу 10 места, а во околу половина од земјите, меѓу нив поголемиот дел од Европа, најмногу 5 (во Јужна Кореја најмногу 3, а тим од 50 таму не се продава ни месечно). Поголем тим плаќа месечно во апликацијата, или годишно на chui.io или во апликацијата за компјутер; на полн годишен тим следната големина му се нуди месечно.
Поканетиот зафаќа платено место од мигот на поканата, а повлекувањето на поканата го ослободува местото. Додадено место се наплаќа веднаш за остатокот од месецот; ослободено место исчезнува од следната сметка. Тоа важи за тим платен на chui.io или во апликацијата за компјутер; тим платен преку Google Play се плаќа според големината, па ослободеното место останува на сметката од Google Play.
Секој може да основа тим. Асистент не може да основа тим, бидејќи тимот се плаќа во Chui на chui.io. Но штом тимот е платен, асистентот може да кани и да одобрува, секој пат откако ќе ги наведе лицето и новиот износ и ќе чуе „да“.
Три нешта никогаш не се одбиваат, без разлика дали тимот е платен: повлекување покана, отстранување колега и заминување. Chui не продава ни затворање на врата што сам си ја отворил, ни излез од компанија. Затоа сопственик што испратил покана на погрешна адреса секогаш може да ја повлече, и никого никогаш не го задржува во компанија сметка што престанала да се плаќа.
create_company() основа компанија под името што ќе ѝ го дадеш и те прави нејзин сопственик; во апликацијата истото го прави делот за тимот во Поставки, со поле за име. get_company() одговара со името, твојата улога (сопственик или член), колку места плаќа тимот и колку чини тоа месечно, како и по еден ред за секој колега. Сопственикот ги гледа името и e-mail адресата на секој колега, затоа што само профилот на сопственикот може да прави нешто со листата. Колегата гледа идентификатори, улоги и датуми на приклучување и ништо повеќе за другите колеги. Ниту едното ниту другото не кажува ништо за ничии средби.
Поканата е упатена на e-mail адреса, на кој било домен; надворешен соработник со лична адреса е сосема вообичаен случај. Chui му ја праќа по e-mail од team@chui.io, на неговиот јазик ако веќе се најавува во Chui со таа адреса, а инаку на твојот. Одговорот стигнува до тебе. Ако e-mail-от не стигне, тоа пишува во неговиот ред под Членови (Members), а „Копирај ја поканата (Copy the invitation)“ ти го дава текстот за да го испратиш сам. На некој што не одговорил може повторно да му се испрати истиот e-mail од „⋯“ во неговиот ред, преку „Испрати ја поканата повторно (Send the invitation again)“, или со пишување (resend_invitation()). Една адреса добива најмногу три писма дневно од една компанија.
Кога тоа лице ќе се најави во Chui со таа потврдена адреса, поканата го чека на првиот екран. Таму пишува кој ја испратил, дека компанијата го плаќа неговото место и дека добива посебен работен профил покрај својот. Приклучувањето е негов избор: најавувањето никогаш никого не приклучува никаде. Поканата се прикажува само откако тимот е платен. Асистентот може да каже дека чека покана (get_company()). Откако ќе ја наведе компанијата и што би читале нејзините администратори, може и да го приклучи корисникот (prepare_join_company(), па join_company()). Препраќањето „Hide My Email“ на Apple е друга адреса и нема да се совпадне.
Линкот во поканата приклучува со која било адреса. E-mail-от и текстот од „Копирај ја поканата“ содржат сопствен линк: chui.io/join/…. Кој ќе го отвори, прво се најавува или регистрира со која било адреса што ја користи, а потоа го добива прашањето „Емил ја покани yana@emcho.com во Emcho. Да се приклучиш како yana@gmail.com?“. Едно допирање е доволно за приклучување. Линкот е доказ дека поканата стигнала до него, па работи еднаш, 14 дена од e-mail-от, и престанува да работи откако ќе ја повлечеш поканата. Под Членови потоа гледаш кој навистина влегол, со адресата со која се приклучил и онаа на која го покани, и можеш да го отстраниш како и обично. Асистент што ќе го добие линкот може да го приклучи корисникот (prepare_join_by_link(), па join_by_link()).
prepare_invite_colleague() наведува кој би бил поканет, како член или администратор, што би читал откако ќе влезе и колку ќе изнесува сметката на тимот. invite_colleague() ја испраќа поканата со токенот од тој одговор. list_invitations() ги покажува испратените покани што сè уште никој не ги прифатил, со идентификаторот што го бара revoke_invitation(). Тоа е корисно кога адресата е погрешно внесена, зашто инаку покана во твојата компанија останува отворена за оној што навистина ја поседува таа адреса.
Во апликацијата, поканите се во делот за тимот во Поставки: на телефонот, на chui.io и на Mac. Тоа е единственото нешто поврзано со компаниите што Chui му го покажува на некој што сè уште работи сам: основање тим, покана на колега по адреса и повлекување покана што никој не ја прифатил. Колега поканет од асистент останува член и откако асистентот ќе се исклучи, исто како колега поканет со допир. Затоа асистентот прво прашува.
Ако нечија работна најава го потврдува истиот работодавач како и твојата компанија, тој се ПРАШУВА дали сака да се приклучи, а ти го одобруваш. До 15 септември 2026 таквите луѓе едноставно беа додавани, тивко, при првата најава. Сопственикот на компанијата тогаш можеше да ја отвори секоја средба што ја снимил член, па сè што ќе снимел потоа некој што не се согласил на ништо му беше достапно на неговиот шеф. Сега им се покажува дека нивните колеги веќе користат Chui, заедно со копче; ништо не се случува додека не го притиснат.
И двата начина — покана или место — завршуваат исто: со посебен работен профил. Приклучувањето никогаш не го преместува профилот што некој веќе го има. Додава втор, во рамките на компанијата, поврзан со истата најава, и двата стојат еден под друг во Поставки. Неговиот сопствен профил, неговите средби и неговата претплата остануваат точно какви што биле, а компанијата нема пристап до нив.
Додека чекаат, ништо кај нив не се менува. Нивниот Chui продолжува да работи точно како порано, бесплатно или на планот што го плаќаат, а компанијата не плаќа ништо. Ништо од она што веќе го снимиле не станува достапно за никого: средба снимена пред приклучувањето останува нивна засекогаш, според истото правило како „она што никогаш не се преместува“ подолу. На тој екран е и „Продолжи самостојно (Carry on alone)“, што го повлекува барањето: некои луѓе намерно не треба да бидат на работен профил.
list_seat_requests() е листата на оние што чекаат, со име и адреса, почнувајќи од најстарото барање. Покажува и колку тимот плаќа сега за своите места и колку би плаќал по уште едно „да“. Тој износ го гледаш пред да кажеш „да“, и во апликацијата и кога прашуваш. drop_seat_request() го завршува барањето без да пушти никого. Тоа е и „не“ за колега и „откажувам“ за твоето сопствено барање: Chui препознава кое е кое според тоа чие е барањето. Chui никого не известува во ниту еден случај (ти им кажуваш), а тие можат повторно да побараат.
Асистентот може да побара место и може да одобри. ask_for_seat() ги испраќа твоето име и адреса до оној што ја води компанијата, па асистентот го кажува тоа пред да побара. Одобрувањето додава едно место на сметката и му дава на лицето работен профил во компанијата, па се прави во два чекора. prepare_approve_seat() го наведува лицето и новиот износ, во валутата на тимот. approve_seat() прифаќа само токен од тој одговор и одбива ако сметката во меѓувреме се променила, па никогаш не се согласуваш на еден износ, а плаќаш друг.
Или можеш да ги пушташ без да чекаат одобрување. Во Членови, администратор на компанија основана со работна најава на Google Workspace или Microsoft има еден прекинувач, „Колегите влегуваат без прашање“ (Colleagues join without asking), исклучен додека не го вклучи. Кога е вклучен, колега чија работна најава го потврдува работодавачот на твојата компанија влегува во мигот кога ќе притисне „Барање за место“ (Request for a seat). Сè уште мора да побара; самото најавување ништо не прави. Тимот плаќа по едно место повеќе за секого од нив, од тој миг, точно како да си притиснал „да“. Ако тимот не е платен или картичката е одбиена, нивното барање едноставно те чека како и обично. Компанија основана со Apple нема таков прекинувач: не е врзана за никаков работодавач, па не би можела да препознае никого. Со пишување, прво е prepare_let_colleagues_in(), што го наведува доменот и колку чини едно место повеќе. (Компанија на Microsoft може да има неколку домени, па таму ја наведува компанијата.) Потоа следи let_colleagues_in() со токенот од тој одговор, а stop_letting_colleagues_in() го исклучува прекинувачот; никој што е веќе пуштен не се отстранува.
Доказ никогаш не е текстот по @. Chui го прашува давателот на најавата што тврди за твојот работодавач: организацијата (tenant) на Microsoft, хостираниот домен (hosted domain) на Google. Тоа се прифаќа само кога давателот изрично вели дека си вработен во таа компанија, а не гостин во нејзиниот именик. Секој може да има адреса на домен каде што не работи. Apple не тврди никаков работодавач, па профил што се најавува со Apple никогаш не добива понуда за место на овој начин; таму патот е поканата.
Штом сте двајца, секоја средба што ја снимаш е во работен простор, или во неколку, а секоја нова почнува во твојот сопствен работен простор „Лично“ (Private), што никој друг не го чита. Нема поставка за тоа: средбата стигнува до колегите дури кога ќе ја додадеш таа една средба во „Целиот тим“ (Whole team) или во други работни простори, за време на снимањето или потоа. Кој друг ја гледа средбата кажува кој го чита секој работен простор.
На која компанија ѝ припаѓа снимката се одлучува кога се прави и никогаш не се менува. Средба снимена додека си бил сам останува приватна и откако ќе дојдат колеги; средба снимена во една компанија никогаш не може да стане средба на друга. Тоа не е поставка и ништо подолу не го одлучува одново.
Единствениот исклучок е твоето сопствено притискање: «Донеси ги моите лични состаноци». Во сметката на компанијата, Поставки → Тим нуди секој завршен состанок што го снимил на личната сметка да го премести во твоето „Приватно“ во компанијата, со неговите датотеки и луѓето во него. Администраторите на компанијата не ги читаат таму, како ниту кој било состанок што го снимаш на работа; колегите гледаат состанок дури кога ќе го споделиш. Ја напуштаат твојата лична сметка, а ако подоцна ја напуштиш компанијата, остануваат кај компанијата. Ништо не се поместува додека не притиснеш; состанок што уште се испраќа чека на следното притискање, а состанок снимен во друга компанија никогаш не се поместува. Со пишување тоа е prepare_bring_meetings(), што кажува колку и каде одат, па bring_meetings() со неговиот токен.
Кој во таа компанија може да ја види зависи од работните простори во кои е, и можеш да се предомислиш. Додавањето во некој од нив или вадењето од него, во апликацијата или со add_meeting_to_workspace() и remove_meeting_from_workspace(), е само твоја одлука. Така средбата што си ја споделил останува споделена и откако колега ќе замине, сè додека не одлучиш поинаку.
Неуспешно плаќање никогаш не значи изгубена средба. Кога картичката ќе престане да работи, давателот на плаќањата некое време се обидува повторно. Chui на екранот кажува колку трае тој период: во апликацијата под Поставки → Тим (Settings → Team) и во get_company, што одговара со датумот до кој е платена сметката на тимот. Пред тој датум ништо не се менува за никого.
Што ќе се случи кога периодот ќе заврши се кажува пред да заврши. Освен ако дотогаш некој друг не плаќа за компанијата, таа се распаѓа на лични профили. Колегите престануваат да ги гледаат средбите што секој од нив ги споделил со компанијата, а секој ја задржува секоја средба што некогаш ја снимил. Ниту една снимка не се брише, не се преместува и не станува приватна. Кој што можел да види е запишано на секоја средба во мигот на снимањето и никогаш не се препишува. Тука се менува само едно правило за тоа кој смее да чита. Затоа повторното плаќање ја враќа компанијата точно каква што била, без ништо за враќање и ништо за избирање.
Повторното плаќање за тимот е работа на сопственикот, под Поставки → Тим на chui.io или во апликацијата за компјутер. iPhone упатува таму, со копче во американскиот App Store, а на други места со зборови. На Android сопственикот повторно плаќа во апликацијата, со истиот образец на Google Play (од верзијата 238). Никој друг во компанијата не може да ја врати, и никој во неа не губи ништо додека е запрена.
leave_company() те вади од твојата компанија; remove_colleague() вади некој друг, а тоа смее да го направи само сопственикот. И двете прво прашуваат. prepare_leave_company() и prepare_remove_colleague() одговараат со тоа што би се случило и со краткотраен токен, а самото дејство прифаќа само тој токен. Така ништо не се случува додека не ти се каже за што станува збор и не кажеш „да“.
Во двата случаја ниту една снимка не се брише ниту менува сопственик, и ништо што е веќе споделено не се повлекува. Се менува пристапот одсега. Лицето што е надвор од компанијата повеќе не може да ги отвора средбите споделени со неа, вклучително и оние што вчера можело да ги чита, а компанијата престанува да го гледа она што тоа лице ќе го сподели понатаму. Заминувањето не го одзема она што веќе си го споделил со колегите: тие продолжуваат да ги гледаат тие средби, но не и твоите нови. Средба ја враќаш во твојот „Лично“ на самата средба или со add_meeting_to_workspace().
Две нешта вреди да ги знаеш пред да притиснеш. За враќање треба нова покана од администратор, зашто никој не може сам повторно да се приклучи на компанија. И последниот администратор на компанија во која сè уште има други луѓе не може да замине. Само администратор може да кани, да повлекува покани и да отстранува, па неговото заминување би ги оставило сите други без никој што може да управува со компанијата. Прво направи некој друг администратор или отстрани ги другите.
Компанијата има еден или повеќе администратори. Секој администратор ја води: кани, отстранува, одобрува барања за место, управува со сметката и им доделува или одзема улога на администратор на други. Администраторот го чита секој работен простор во тимот, и оние во кои не е, но никогаш ничиј „Лично“, каде што почнува секоја нова средба. Значи администраторот ја чита средбата на колега дури откако тој ќе ја извади од „Лично“.
make_admin() прави колега администратор и прво прашува. prepare_make_admin() одговара за кого станува збор и што значи тоа, заедно со краткотраен токен, зашто тоа го проширува кругот на оние што можат да читаат средби. remove_admin() го враќа администраторот во обичен член, во еден чекор, и тој останува во компанијата. Последниот администратор не може ниту да биде отстранет ниту да му се одземе улогата.
Кога некој ќе стане администратор, секој во компанијата гледа известување во Chui со неговото име. Од тој миг тој го чита секој работен простор освен просторите „Лично“. get_company() го наведува секој администратор по име, како и оние именувани откако си се приклучил за кои сè уште не ти е кажано.
Администраторот е едно место на сметката на тимот како и секој друг; ако некого го направиш администратор, тоа ништо не менува во тоа колку плаќа компанијата.
Администраторот може да одлучи, за сите во компанијата одеднаш, за четири поставки што инаку секој ги избира сам. Во апликацијата тоа е под Поставки → Членови → Поставки на компанијата (Settings → Members → Company settings), а со пишување преку get_company_settings() и set_company_setting().
Секоја од четирите може да се остави на секого поединечно (вообичаената состојба) или да биде заклучена. Само соопштувањето за снимањето може да добие и почетна вредност што секој сепак може да ја промени. Кога поставката е заклучена, секој ја гледа вредноста со катанец и „Поставено од <company> (Set by <company>)“, а може да ја промени само администратор. Ова важи само за работниот профил: ничиј личен профил не се допира и ничиј сопствен избор не се брише. Кога ќе го тргнеш заклучувањето, секој повторно го има она што го имал.
Секоја промена се чува: кој ја направил, кога, од што и во што. Последната е прикажана под поставките.